تبلیغات
تدبیرمنزل - مدیریت درخانه
حضرت فاطمه(‌س) را می‌توان رب‌النوع تدبیر منزل دانست.

مدیریت درخانه

یکشنبه 20 بهمن 1387 04:46 ب.ظ

انتخاب از : م. میلانی

چكیده

در این مقاله موضوع مدیریت در خانه در مقایسه با مدیریت در سازمان مورد بررسی قرار می گیرد و نكاتی در این خصوص پیشنهاد می شود.

1- مقدمه

آیا روزگار كودكی خود را به یاد دارید؟ زمانی‌كه مهندس، پزشك، استاد، كارمند، بازرگان و... نبودید. گذشته‌ای را به خاطر آورید كه بزرگترین رویای شما رفتن به پارك و بازی با همسالان بود. دورانی كه به سرعت گذشت و اینك تنها شیرینی آن لحظه‌هاست كه برجا مانده است. امروز را مرور كنید كه متصدی شغلی در موقعیتی رسمی هستید و برای كسب درآمد و احترام اجتماعی در تكاپویید. همه به نوعی در محیط كاری و اجتماعی؛ اداره كننده امور مربوط به حرفه هستیم. گاهی شرایط آن چنان دشوار می‌شود كه مدتی زمان و مكان را فراموش كرده، تمامی انرژی خود را صرف برطرف ساختن بحران می‌كنیم و گاهی شرایط به حدی آرام و مطلوب است كه به دنبال راهی برای پر كردن لحظه‌ها هستیم. شاید با مفاهیم علمی مدیریت چندان آشنا نباشیم؛ برای مثال تئوری‌ها و یا سبك‌های مدیریتی را نشناسیم، اما در روش و اجرا از شیوه مدیریتی ویژه‌ای پیروی می‌كنیم. گاه آزادمنشانه، گاه دموكرات و گاهی یك دیكتاتور ناب هستیم. به هر حال نقش مدیریتی ایفا می‌كنیم و در انجام وظایف محوله ساعی و كوشاییم.

از سویی انسان در هر مقوله كه سرمایه‌گذاری كند، خواهان موفقیت است. یك مدیر موفق برای رسیدن به درجات رشد و ترقی به طور قطع از نظر جسمی، مالی، خانوادگی، زمانی و اجتماعی سرمایه‌گذاری‌هایی را انجام داده و در انتظار برداشت و بهره‌برداری است. اگر همه چیز درست سازماندهی شود، نتیجه جز موفقیت نیست و پس از مدتی به عنوان مدیری نمونه انتخاب خواهیم شد. این بدین معنی است كه از لحاظ شخصیتی و نیز از نظر شیوه اداره نمودن كار اصولی را به كار گرفته‌ایم كه مورد تأیید بوده و در كارنامه مدیریتی، فرد نمره بالایی احراز كرده است.

مدیری خوب بودن یك شبه اتفاق نمی‌افتد، حتماً فرد هزینه‌های مادی و معنوی زیادی برای رسیدن به این درجه صرف كرده است. اما آیا در نگاه فرزندان دلبندمان هم یك مدیر نمونه‌ایم؟ آیا در فرم ارزشیابی عزیزانمان هم نمره بالایی كسب می‌كنیم؟ و یا...؟

2- معیارهای امتیاز دهی به مدیریت سازمانی

در یك محیط رسمی برای  امتیازدهی به مدیران بررسی‌هایی از چند جهت صورت می‌گیرد:

                   تصمیم‌گیری: آیا فرد همواره توانسته تا در هر شرایطی تصمیمات مقتضی در جهت بهبود و رسیدن به اهداف سازمان اتخاذ كند؟

                    برنامه‌ریزی: آیا مدیر برای نیل به اهداف سازمان، برنامه‌های دقیق و حساب شده دارد؟

                    سازماندهی: آیا مدیر در انتخاب عوامل اجرایی و در طی روند كار همه چیز را در بهترین جای ممكن قرار داده است؟

                    كنترل: آیا در جریان فرایندهای سازمانی فرد كنترل و نظارت شایسته‌ای بر اجرا داشته است؟

                    ارزشیابی: آیا مدیر برای ارزیابی موقعیت، برنامه و افراد بر طبق معیارها و اصول منطقی و منظمی حركت كرده است؟

یك مدیر نمونه در تمامی موارد نامبرده، تبحر و درایت خود را به اثبات می‌رساند و نیز روابط مطلوبی با افراد همكار برقرار می‌كند.

3- مدیریت در خانه و مدیریت سازمان

اما در كانون خانواده پدر یا مادر به عنوان مدیر خانه قبول مسئولیت نموده‌اند و تلاش خود را برای حفظ و پیشرفت حیطه نظارتی‌شان به كار می‌گیرند. اما باید پرسید كه مدیریت آنها در خانه چگونه است؟ اگر از فرزند خود بپرسید كه معیار سنجش مدیر خانه چیست، چه پاسخی می‌شنویم؟ این سؤال را مطرح كنید و فاصله عملكردمان با معیارها را اندازه‌گیری نمایید.

مطمئناً فرزند ما از مدیرش توقع تصمیم‌گیری درست و بجا را دارد. اما آیا همواره در اتخاذ و اجرای تصمیمات تحكم داشته‌ایم و از حق استصوابی خود سوءاستفاده نموده‌ایم و یا از همفكری و تصمیم‌گیری مشاركتی بهره جسته‌ایم. در طرح‌ریزی برنامه خانه آیا ضوابط و روابط را حفظ كرده‌ایم و یا این كه بهترین برنامه را تنها دیكته نموده‌ایم؟ آیا به افراد اهل خانه مسئولیت‌های متناسب با توانایی و ظرفیت ذهنی‌شان داده‌ایم و یا به دلیل نداشتن وقت كافی، برای رها شدن از قیود و تعهدات مشترك افرادمان را به انجام مسئولیت‌هایی اجبار و عادت داده‌ایم؟ آیا در زمان تشویق یا تنبیه فرزندمان، ملاك و معیارهای درستی داشته‌ایم و یا براساس حدس و گمان و از روی بی‌حوصلگی برای خالی نبودن عریضه تصمیم به تشویق یا تنبیهی نامتناسب گرفته‌ایم؟

واقعیت این است كه مدیران موفق آنهایی هستند كه ابتدا در محیط خانه، مدیریت را تمرین كرده‌اند و طعم شایستگی را ابتدا از نگاه رضایتمند همسر و فرزند چشیده‌اند. این مدیران با نیرویی مضاعف و دلگرمی خاصی وارد محل كار خود شده و سعی می‌كنند تا روشی دلسوزانه و مشابه خانه بر كار اعمال كنند و جو همكاری برای رسیدن به اهداف مشترك را آماده و پیاده كنند. آنها انجام كار برایشان مشكل نیست، چرا كه رضایتمندی و موفقیت را در اثر نوع كاركردشان هر لحظه  احساس می‌كنند. با قاطعیت تصمیم می‌گیرند و اجرا می‌كنند چرا كه مهر تأیید را از طرف خانواده به همراه دارند.

با این مقایسه می‌توان برای پی بردن به میزان لیاقت و كفایت مدیریت در خانه از فرزندان دلبندمان كه هر آنچه می‌كنیم، برای آنهاست بخواهیم تا به ما امتیاز دهند.

4- نکاتی در مورد مدیریت خانه و خانواده

*                     در تصمیم‌گیری، مشاركت و اقتدار را رعایت كنید: فرزندان، ما را به عنوان انسانی قوی‌تر از خود می‌شناسند و نیازمند توجه و كمك فكری ما در اكثر شرایط هستند. اما در  واقع آنها در ابراز این نیاز توانایی شما را در حل مسأله می‌سنجند و به دنبال این هستند كه آیا شما از پس مشكل پیش آمده مانند یك پروژه كاری برمی‌آیید یا نه؟ لذا ابتدا فكر كنید، با فرزند مشورت كنید و سپس تصمیم خود را با اقتدار بیان كنید.

*                     برنامه داشته باشید و آن را شفاف اعلام كنید: واقعیت این است كه افراد تمام تلاش خود را برای تنظیم برنامه كاری مدون و حساب شده به كار می‌گیرند و در آن برنامه، كمتر زمانی را برای بودن با خانواده در نظر می‌گیرند و این امر رابطه مستقیم با میزان قبول مسئولیت‌های اداری و رسمی افراد دارد. هر چه قدرت كار بیشتر، غیبت در خانه هم بیشتر. اما باید در لحظاتی هر چند كوتاه كه با خانواده هستید، از برنامه‌های كوتاه‌مدت و بلندمدت خود برای افراد خانواده سخن بگویید و جایگاه و وظیفه هر یك از افراد را بیان كنید و سپس سخنان آنها را هم گوش دهید. موضوع‌هایی مثل تعمیر یا تعویض خانه، انتخاب یك گردش و دعوت از دوستان، اغلب جالبند و جزیی از برنامه زندگی هر خانواده‌اند. این امر علاوه بر آموزش صحیحی كه برای فرزند به همراه دارد، این باور را ایجاد می‌كند كه این مدیر قدرتمند در خانه هم مثل محیط كارش دارای برنامه است.

*                    در اجرای برنامه‌ها ثابت قدم باشید: سعی كنید فرزند شما خود را در قبال برنامه‌ای كه تدوین شده، مسئول نشان دهد. اگر برای مسافرت نقشه می‌كشید، از او بخواهید لیست وسایل مورد نیاز را فراهم كند (توانایی او را در نظر بگیرید.) پیگیر برنامه‌ها باشید و حتی اگر فراموش می‌كنید، از همسرتان بخواهید كه به شما یادآوری كند. فرزند باید بداند كه فقط حرف نمی‌زنید و برای اجرای برنامه‌ها همان‌قدر اصرار دارید كه در محیط كارتان. اگر فرزند كارش را انجام نداد از او توضیح بخواهید و نیز در اجرا كمكش كنید تا او بداند فردی مفید در برنامه‌های شماست.

*                     در قلمرو خانه، معیارهای ارزیابی را واضح بیان كنید: گاهی اوقات كودك تشویق می‌شود، اما نمی‌داند برای چه و یا تنبیه می‌شود، بدون اینكه علت واقعی را بداند. یك مدیر مدبر معیارهای ارزیابی را برای هر موضوع مشخص می‌كند و از افراد می‌خواهد كه برای رسیدن به ایده‌آل تلاش كنند. تصور كنید فرزند شما با دوستش مشغول بازی بوده و سهواً باعث شده تا دوست او صدمه ببیند. اما فرزند شما به دروغ تقصیر را به عهده  دیگری می‌گذارد و شما از موضوع مطلع شده و تصمیم به تنبیه او می‌گیرید. بله البته تنبیه لازم است. اما به فرزند خود بگویید كه او را به چه دلیل تنبیه می‌كنید؟ به دلیل آسیبی كه به دوستش رسانیده و یا به دلیل دروغی كه گفته است و یا هر دو؟

در پایان اگر پزشكی زبردست، استادی كارآمد، تاجری موفق و یا خانه‌داری شایسته هستیم، در پی این باشیم كه میزان موفقیت در مدیریت خانه را از دیدگاه فرزندانمان هم، بدانیم.

 
 http://rtp.ir/shop/article_info.php?articles_id=158&osCsid=e85vn78b0q8mh8jb0sg5nv85m5




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -